# C O L O R E D #

[ Deep ] #2
Main Dolls : Shade & Teyung (Dorian x Eros)
Type : Y(*Warning*)

**ขอโทษด้วยนะคะสำหรับคุณแม่และลูกๆทุกคนที่นำชื่อและคาราแรคเตอร์มาใช้โดยไม่ได้ขออนุญาตล่วงหน้า**

------------------------------------------------------------------

"ห...หยุดนะ.." เสียงสั่นรอดออกมาจากริมฝีปากบาง พยายามรั้งข้อมือให้หลุดจากการเกาะกุม

"ขอโทษ...ไม่ได้อยากให้นายต้องเจ็บเลย.." เสียงทุ้มแผ่วเบาราวกระซิบ นัยน์ตาคมมองสบลึกกับดวงตาของอีกฝ่าย แขนซีดเซียวถูกยกขึ้นจุมพิตไล้ไปตามรอยแดงปื้น คนที่หลบสายตาก่อนเป็นอีรอส

"ป..ปล่อย" อีรอสขัดขืนได้สำเร็จ แต่มันก็เท่านั้น เขาไม่มีที่จะถอยได้อีกแล้ว ความเย็นชื้นของผนังปูนผ่านเข้าเนื้อผ้า ทั้งสองข้างก็โดนอีกฝ่ายยกแขนขึ้นกั้นทางไม่ให้เขาหนี

"อย่าไล่ฉันอีกจะได้รึเปล่า?" โดเรี่ยนถามเสียงเรียบ หัวใจเขาแทบทนไม่ได้ตอนร่างบางเปิดปากไล่แทบจะในทันทีที่เห็นหน้า

ก่อนหน้านี้ไปครึ่งชั่วโมง...

อีรอสละจากเคาท์เตอร์ชำระเงินขอตัวไปล้างหน้า ในหัวของเขาหมุนไปมาจนแทบจะประคองตัวเองไว้ไม่ไหว น้องสาวรับปากว่าจะดูแลของให้ทั้งรอยยิ้มเจือความเป็นห่วง มือบางจิ้มแก้มยุ้ยๆนั้นอย่างรักใคร่ก่อนจะพาตัวเองออกไปให้พ้นบริเวณซุปเปอร์มาร์เก็ต

"อีรอส!!"

เจ้าของชื่อสะดุ้งสุดตัว แววตาหวาดระแวงมองกวาดไปรอบทิศจนเดินหลง ยิ่งเดินไปตามป้ายบอกทางยิ่งวกวน ร่างบางนึกเกลียดป้ายห้อยแขวนมั่วซั่วนี้เต็มที จึงตั้งใจว่าจะหาที่นั่งพัก เมื่อได้นั่งแล้วก็สูดหายใจเข้าลึก กวาดตามองไม่รอบๆอย่างโล่งใจ ค่อยๆปิดเปลือกตาลงก่อนจะใช้นิ้วนวดคลึงรอบๆ ดูท่าว่าจะต้องใช้ยานอนหลับแล้วกระมัง นัยน์ตาสีเขียวเข้มเปิดขึ้นและมองไปรอบๆอีกครั้ง เสียงทุ้มนั้นตามหลอนเขาถึงขนาดนี้เลยหรือ

"กว่าจะนั่งนิ่งๆได้นะ..."

อีรอสหันไปทางต้นเสียงแทบจะในทันที พอเห็นคนตรงหน้าก็กระถดหนีไปอีกฝั่งของม้านั่ง โดเรี่ยนถอนหายใจยาวพลางขยับเข้าไปหา

"ไม่ได้ให้มานั่งด้วยนะ! ไปให้พ้น!" อีรอสพูดเสียงเย็น สะบัดหน้าไปอีกทาง

"อีรอส..." โดเรี่ยนเอื้อมมือมาใกล้ กลัวว่าร่างบางจะตกจากม้านั่งไร้พนักพิงไปเสียก่อน

"อย่ามาเรียกชื่อด้วย! ไปให้พ้น!" อีรอสลุกขึ้นจะเดินหนี แต่มือใหญ่คว้าข้อมือเล็กเอาไว้ได้ทัน "อย่ามาจับนะ!"

เท่านี้ก็ดูเหมือนว่าความอดทนของโดเรี่ยนขาดผึง เขากึ่งเดินกึ่งลากร่างบางไปยังประตูหนีไฟที่อยู่ไม่ไกลนัก
บรรยากาศสีเทาจางเข้าปกคลุมทั้งคู่เมื่อพ้นประตูเข้าไปได้ เสียงสรรพสิ่งเงียบหายราวกับหลุดมาอีกโลก อากาศอับชื้นทำใหหายใจไม่สะดวกนัก แต่นี่ก็เป๋นสถานที่ที่ดู "ส่วนตัว" เท่าที่จะหาได้ ณ ตอนนี้แล้ว

ร่างสูงกว่าปล่อยข้อมือบาง อดจะสังเกตไม่ได้ว่าอีกฝ่ายผอมลงไปถนัดตา

"เจ็บ..."

เสียงบ่นเบาแต่ก็ยังลอยเข้าหูโดเรี่ยน เขาเห็นข้อมือขาวมีรอยแดงเป็นปื้นตามรอยนิ้วก็แทบทนไม่ไหว
ไม่อยากจะทำร้ายเลย โดยเฉพาะร่างบางตรงหน้านี้...

.

"สัญญากับฉันสิ..อย่าไล่กันอีกเลยนะ..." โดเรี่ยนก้มหน้าลงเข้าไปใกล้ในระยะหนึ่งและหยุดอยู่แค่นั้น ผมสีน้ำตาลแดงอมส้มปรกใบหน้าและดวงตา มือกำหมัดแน่นสั่นระริก "มันเจ็บปวด...นายรู้รึเปล่า..."

"แล้วนายเคยเข้าใจมั้ยว่าฉันเองทั้งเจ็บปวดทั้งทรมาน!" อีรอสพูดเสียงดังจนเกือบจะเป็นตะคอก "เวลาเจอหน้านาย...มันทรมานจริงๆ นายรู้มั้ยว่าทำไม?"

จะไม่รู้ได้ยังไง ในเมื่อสาเหตุมาจากตัวร่างสูงเอง รู้มาตลอด จำมาตลอด เข้าใจมาตลอด
โดเรี่ยนทำได้เพียงมองสีหน้าขาวซีดอันเจ็บปวดนั้น ยิ่งอีรอสทำหน้าเจ็บปวดเท่าไร เขาก็รู้สึกเจ็บปวดตามไปด้วย รู้ทั้งรู้ว่าคนที่เยียวยาร่างบางตรงหน้าได้ไม่ใช่เขา ตัวเองมีแต่จะทำให้อีรอสเจ็บปวดมากขึ้นก็เท่านั้น

แต่ต่อให้รู้แบบนั้น ก็ไม่อาจปล่อยมือจากคนคนนี้ไปได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม...

"ฉันไม่อยากเจอหน้า และคิดว่าข้อนี้นายน่าจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วนะ" อีรอสยักไหล่รวน แค่นยิ้มอย่างยากลำบาก

"ไม่จริง...นายไม่มีทางไม่อยากเห็นหน้าฉันหรอก เพราะมันเหมือนกัน! เหมือนกันกับคนที่นายอยากเจอไง!!" โดเรี่ยนขึ้นเสียงดังก้อง สบตาที่มีประกายรังเกียจเขา เขาจะทนได้ยังไง....

"อย่ามาพูดแบบนั้นนะ!! ฉันชอบเขาก็คือชอบ! ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับนายแม้แต่นิดเดียว ไม่แม้แ่จะเอาคนอย่างนายไปเปรียบเทียบกับเขา!" อีรอสขึ้นเสียงแข่ง เส้นเอ็นคอกระตุกปวดราวกับจะระเบิด "มันแทนกันไม่ได้! ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทาง!"

โดเรี่ยนแค่นยิ้มเย็น รู้คำตอบดีอยู่แล้วก็ยังเสี่ยงจะออกปากถาม ทำตัวเองเจ็บเองแท้ๆ "นายจะเกลียดฉันได้ลงจริงๆเหรอ...ด้วยใบหน้านี้..." 

"ได้สิ ฉันจะบอกอะไรดีๆให้" อีรอสสบตาร่างสูงเป็นครั้งแรก แววตารังเกียจเชือดเฉือนดังคมมีดที่คอยกรีดซ้ำบาดแผลให้จมลึก "ฉันเกลียดนาย...เกลียดหน้าตา เกลียดเสียง เกลียดสัมผัสจากนาย เกลียดจนแทบไม่อยากจะอยู่ร่วมโลกด้วย นายเข้าใจความรู้สึกนี้ไหม?"

"ฉันจะไปเข้าใจได้ยังไง..."

ร่างสูงลดมือลง แม้ว่าจะรวดร้าวทั้งใจ เขาก็ยังคงมองอย่างหลงใหลในดวงตาคู่นั้น ริมฝีปากเชือดเฉือนนี้ ใบหน้าขาวเรียว ตัวบางน่าทนุถนอม...อยากจะดึงเข้ามากอดไว้ กอดให้แหลกสลาย

"...เพราะว่าฉันรักนายไง อีรอส..."

รักจนจะตายได้เลยยยยย อ๊ากกกกกกกกกกก หลอนนนนนนนนนนน
พอละ แอบรั่ววันละนิดจิตแจ่มใส~~

edit @ 13 Feb 2008 18:19:50 by 『 F. 』

edit @ 14 Feb 2008 00:22:45 by 『 F. 』