# C O L O R E D #

ตอบเมนท์ก่อนแล้วกัน

 By カフカ  << ก็ไม่ปฏิเสธค่ะ เมริขี้เนียนโคดๆ (ฮา)

 By Mercutery  << ค่ะ ไม่ไปไหนเลย สองตอนสิบนาที สามตอนแค่ชั่วโมงเดียว *ปาดเหงื่อ* ไทม์ไลน์น่ากลัวมาก = =;;;

By Zakuro << สำเร็จนะพี่ เล่นเอาลากเลือด ใครจะบอกว่าจบเลวก็ยอม ไม่ไหวแล้วกับคาแรคเตอร์ช่วงนี้ มันจะฆ่าล่อนนนน

By Rayrorst Har. Sigfried << 2007 นี่ก็แทบตายแล้ว 2008 คนแต่งต้องตายจริงแน่นอนค่ะ เพราะว่าแอบไปเหล่พลอตมาแล้ว มันแต่งยากเกินไป แถมจบไม่ได้อีกตะหาก เอาแค่นี้ให้รอดก็หวิดตายแล้วค่ะ T[]T

By †★☆＊HANA～hanachiko＊☆★† << ตามมาแล้วเว้ยยยย แกปั้นคุณสวีหล่อได้ แต่ช้านล้มเลิกการปั้นคุณเมริไปแล้วว่ะ (ยากเกิ๊น) แหม...เมกาเชื่อไม่ได้แต่หวังผลได้นะเคอะ หึหึหึหึหึ

By chibi << เสีย "ความเป็นตัวเอง" ให้เมกานานแล้วพี่ แต่เรื่องเสียอย่างอื่น....ต้องรอดูกันต่อไป (ฮา)

ต่อฟิคล่ะ....
/วิ่งหนีไป

[Hetalia Fanfic]: Identity Crisis #3
Main: เมริกิริ (2007 version)
Rate: NC-18
Warning: แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับ ประเทศ บุคคล หรือองค์กรใดที่มีอยู่จริงบนโลก

เฮตาเลียเป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาเสียดสี
โดยตัวละครในเรื่องได้ดัดแปลงมาจากประเทศบนโลก
กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน

____________________________________________


เขาเคยรู้สึกมาแล้วถึงความเจ็บปวดของการถูกเกลียด ถ้ามันจะต้องเกิดขึ้นอีกครั้ง เขาคงทนไม่ได้ คนในอ้อมกอดนี้เท่านั้นที่เขาจะไม่มีวันปล่อยไป ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ก็เอาแต่คิดว่าทำยังไงทุกอย่างถึงจะดีขึ้น แทบจะอดหลับอดนอนหาข้อเสนอดีๆกว่าจะได้ข้อผูกมัดฟ่อนใหญ่ที่จะผูกเขากับ อังกฤษไว้ด้วยกันนานๆ
เขารู้ว่าอังกฤษใจอ่อนกับเขา มันเป็นแบบนี้เสมอแม้จะแสดงท่าทีรังเกียจออกมาบ้าง ถ้าอย่างนั้น...เขาพอจะหวังอะไรได้รึเปล่านะ...

"อย่าเกลียดฉันเลยนะ..."

อังกฤษสะอึกกับข้อความผะแผ่วข้างใบหู "ม...ไม่หรอก..."

"งั้นก็อยู่ข้างๆฉันนะ...อย่าเงียบหายไปอีกเลย ฉัน...ขาดนายไม่ได้"

"ม...ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง?" อังกฤษแค่นหัวเราะ อย่างอเมริกาเนี่ยนะที่ขาดเขาไม่ได้? ตัวเขาเองที่ไม่ได้มีพลังอะไร ไม่เคยทำอะไรได้เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง แล้วคนเก่งอย่างอเมริกาพูดว่าขาดเขาไม่ได้? น่าหัวเราะ "นายเก่งจะตาย ต่อให้ไม่มีฉัน นายก็ไปได้ไกลอยู่แล้วนี่"

คำพูดประชดประชันทำให้อเมริกาคลายอ้อมกอด มองคนพูดที่ยืนเหยียดยิ้มให้เขา นัยน์ตาสีเขียวสวยที่เขาชอบกำลังมีน้ำตาคลอหน่วย
อีกแล้ว...เขาทำคนตรงหน้าเจ็บปวดอีกแล้ว ทำให้เจ็บปวดไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง...

"ฉันมันน่าใช้ประโยชน์มากเหรอถึงได้รั้งเอาไว้แบบนี้ ฉันไม่เข้าใจ...นายจะดึงฉันเอาไว้ทำไม?" กำปั้นทุบลงบนช่วงไหล่หนา อเมริกายืนสงบนิ่งอย่างตั้งใจฟัง "นายกำลังหลอกให้ฉันเชื่อใจใช่ไหม? นายรู้ว่าตลอดว่าฉันต้องยอมให้นาย เหมือนไม่รู้กี่พันครั้งที่ฉันยอม แต่นายรู้บ้างรึเปล่าว่าฉันเป็นยังไง? ฉันเจ็บปวด.......ฉันไม่รู้ว่าการที่นายให้ความสำคัญกับฉันแบบนี้ นายต้องการอะไรกันแน่...."



ฉันเป็นอะไรสำหรับนายเหรอ...อัลเฟรด



"อย่าร้องไห้..." ข้อนิ้วเกลี่ยหยดน้ำใสที่กำลังหยดลง แววตาทอดมองสีหน้ารวดร้าว คราวนี้คงจะเป็นเขาเองที่ผิด "ถ้าจะถามว่าฉันต้องการอะไร....ฉันต้องการนาย..อาเธอร์"

เจ้าของชื่อนิ่งงัน สบตาแผ่นเลนส์ใสตรงหน้าเขา
ตอนนี้เชื่อได้รึเปล่า? เขาไม่อยากเจ็บปวดเพราะหน้ากากแยบยลนี้อีกแล้ว

"ฉันต้องการนายอยู่ข้างๆ ขอโทษที่เอาแต่ใช้เล่ห์เหลี่ยมมาตลอด....เพราะฉันเองก็กลัว ถ้าไม่หาอะไรมายึดนายไว้กับฉัน นายจะจากฉันไป...."



"พี่อังกฤษจะอยู่กับผมตลอดไปเลยมั้ยฮะ?"

"ได้สิ...ต่อให้คนทั้งโลกเกลียดเธอ...ฉันก็จะอยู่ข้างเธอ"

"จริงนะฮะ? ผมรักพี่อังกฤษที่สุดเลย"

"อื้อ! จะอยู่ข้างๆตลอดไปเลยนะ!!"



"ฉันเองที่ผิดสัญญาก่อน ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ฉันทำเพื่อตัวเอง แต่มันหยุดไม่ได้....ฉันขาดนายไม่ได้..อาเธอร์..." มือใหญ่ประคองใบหน้าเล็ก จมูกไซร้ลงหน้าผากอีกฝ่ายในเชิงอ้อน "ต่อไปนี้ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว...อย่าหลบหน้าฉัน อย่าไปจากฉันเลยนะ"

ริมฝีปากกระซิบแผ่วเบาตรงหน้า สัมผัสหวานๆประทับของกลีบปากล่างแผ่วเบา ย้ำซ้ำๆด้วยความนุ่มนวลและรอท่าที ลิ้นลิ้มเลียอย่างเชื่องช้าค่อยแทรกเข้าชิมความหวานล้ำ ลิ้นเรียวตะกุกตะกัก เหมือนจะต่อต้านเขา หรืออาจจะพยายามตอบสนองแบบคิดเข้าข้างตัวเอง แต่มันอดไม่ไหวแล้ว เห็นเปลือกตาปิดแน่นนั้นก็อยากจะขำออกมา

ถ้าได้รับการยอมรับจะดีแค่ไหนกันนะ?
ความสุขอิ่มเอมที่เขาได้รับมาแล้วครั้งหนึ่ง และทำลายมันลงด้วยตัวเอง
ขอให้เชื่ออีกสักครั้งได้ไหม...จะไม่ทำให้เจ็บปวดอีกแล้ว


"อ...อือ....อ...อัลฟ์..."


ย่างเข้าฤดูหนาวแล้ว ใบไม้ปลิดขั้วร่วงโรยเต็มพื้นที่สวน เชฟใหญ่รวมถึงบรรดาพ่อบ้านแม่บ้านกำลังวุ่นวายกับการเตรียมรับรองแขกคนสำคัญ ผู้มาเยือนด้วยอาหารกลางวันเลิศรส ส่วนหนึ่งกำลังจับกลุ่มคุยกันถึงผู้ร่วมโต๊ะในมื้อนี้ขณะที่มือง่วนอยู่กับ การจัดโต๊ะอย่างถูกมารยาท ด้วยความที่ถูกเจ้านายย้ำแล้วย้ำอีกถึงการจัดเรียงอุปกรณ์ต่างๆบนโต๊ะ ช้อนของคาวของหวาน แก้วน้ำ แก้วไวน์ ลำดับการจัดเรียงที่เมืองผู้ดียึดถือจนคนรับใช้นึกงงปนขำถึงพิธีรีตองที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในห้องทำงานก็ดูวุ่นวายไม่แพ้กัน โซฟาขนาดกลางหน้าชั้นหนังสือสูงจรดเพดานรองรับคนสองคนที่หอบหายใจหนักหน่วง ริมฝีปากทาบทับครั้งแล้วครั้งเล่าบนผิวขาวเนียนลื่น ดีที่ฮีทเตอร์ในห้องยังทำงานได้ดีไม่มีที่ติ ร่างบางจึงไม่รู้สึกหนาวเมื่อมีเสื้อผ้าติดตัวน้อยลงทุกทีแต่ร่างที่สั่น สะท้านนี้เป็นเพราะจมูกโด่งๆที่ซุกไซร้ เป่าลมหายใจอุ่นชวนจั๊กจี้ที่ต้นคอขาว ปลายลิ้นกดหนักบนยอดอกสีเข้มก่อนจะขบเบาๆด้วยฟันเรียงสวยเรียกเสียงร้องที่ เขาอยากได้ยิน มือลูบลงต่ำยังต้นขาขาวที่ไม่ค่อยมีใครเคยเห็น อดไม่ได้ที่จะเลื่อนจมูกลงสูดกลิ่นหอมแทบทุกส่วนของร่างตรงหน้าที่เขาหลงไหล

"ม...ไม่เอา...อา..."

อเมริกา เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ ยอมตามใจโดยการอุ้มนั่งบนตัก เปลี่ยนเป้าหมายเป็นคอขาวน่าขบ ด้านล่างให้เป็นหน้าที่ของมือเข้าเกาะกุมพร้อมถอดปราการสุดท้ายออกไป ใบหน้าก้มงุดอย่างเขินอายยิ่งน่าแกล้ง พอลองขบเลียแถวต้นคออีกฝ่ายก็เงยหน้าขึ้นมาทันใด สีระเรื่อสูบฉีดบนนั้นอย่างน่ามอง ริมฝีปากแดงช้ำพร่ำเสียงชื่อเขา ก็สมแล้ว...ที่เขาถอนตัวไม่ขึ้นเสียที

ยิ่งกระตุ้นขยับด้านล่างยิ่ง ได้ยินเสียงหวานๆ มือข้างหนึ่งรั้งขาขาวให้แยกออกจากกัน ดวงตาปราศจากเลนส์แว่นบดบังกำลังมองสิ่งในมืออย่างตั้งใจ ขยับตัวตนนั้นเร่งช้าสลับกัน เพราะอย่างนั้นมือนิ่มๆถึงได้จับเข้าที่มือของเขา พยายามออกแรงให้เขาขยับแรงขึ้น จึงยื้อมือนั้นขึ้นมาและประคองใบหน้าหวานหันมารับจูบเขาอีกครั้ง ขยับถี่และแรงเอาใจจนของเหลวที่ขาวปล่อยออกมาเต็มมือเขา

ไหล่เล็ก นั้นหอบสั่นหันมาทางเขา ค่อยๆเปลี่ยนท่านั่งจากหันหลังพิงเป็นหันหน้าเข้าหากัน มือภายใต้ถุงมือสีดำสนิทนั้นเสยผมตัวเองอย่างลวกๆ พอสังเกตเห็นก็ถอดถุงมือออกทีละข้าง คงเป็นเพราะเหงื่อทำให้ถอดไม้ไม่สะดวกนัก ฟันขาวจึงกัดรั้งถุงมือที่ปลายนิ้วกลาง ดึงถุงมือออกจากมือ ท่าทางน่าดูไม่น้อย แต่ถ้าต้องทนดูนี่ก็ไม่ไหวเหมือนกัน เขารวบข้อมือบางทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว อีกมือรั้งเอวให้เข้าหา มอบจุมพิตดูดดื่มด้วยชั้นเชิงให้ลืมการถอดถุงมือไปสิ้น จวบจนมือทั้งสองข้างนั้นเลื่อนเข้ายึดไหล่กว้างนี้เป็นที่พึ่งจึงค่อยถอนจูบออกมา

"ฉันเชื่อนายได้ใช่ไหม?"

"อือ...จะไม่ทำให้เจ็บปวดอีกแล้ว..."

นิ้วเรียวเปื้อนคราบขาวกดนวดด้านหลังอย่างเบามือ เรียวลิ้นหยอกเอินกับเม็ดสีชมพูสวย ขมเม้มเป็นรอยแดง สูดกลิ่นหอมจากร่างกายที่เขาแสนคิดถึง ค่อยๆกดสอดนิ้วเข้าไปด้านในอย่างใจเย็น คนด้านบนเกร็งสะท้านด้วยสิ่งแปลกปลอม จูบขมับปลอบโยนก่อนจะแทรกเข้าไปอีกนิ้ว ขยับวนควานหาจุดที่ทำให้รู้สึกดี

"อ๊ะ!! ม...ไม่เอา..ตรงนั้น!!!"

เมื่อพบแล้วก็จรดจูบกับลาดไหล่บาง มือรั้งสะโพกเข้าหาก่อนจะแทรกเข้าไปอีกนิ้ว ร่างกระตุกอีกครั้ง ปอยผมชื้นแนบกับข้างแก้ม วงแขนกอดรอบคอเขาไว้แน่น ส่ายหน้าครางไม่เป็นภาษา ยิ่งขยับนิ้วเท่าไหร่ สะโพกยิ่งเอนไหวตาม ปากทางเข้านิ่มลื่นหมดอาการเกร็งตัวจึงค่อยๆถอนนิ้วออก ลอบเห็นสีหน้าขัดใจลึกๆ อดไม่ได้ที่จะต้องฟัดแก้มแดงๆนั่นสักครั้ง

"เจ็บ!!! เจ็บ...อ..อื้อออ อึดอัด..ไม่เอา...อัลฟ์..มัน...ใหญ่..ไป.....อืออ"

พยายามค่อยเป็นค่อยไปเท่าที่จะทำได้แล้ว แต่ร่างตรงหน้าก็เสียน้ำตาจนได้ ริมฝีปากจูบซับให้อย่างอ่อนโยน มือขยับปลุกเร้าด้านหน้าให้พร้อมกับที่ค่อยๆกดสะโพกบางลงเข้าลึกอีก และนิ่งงันจนกระทั่งอาการเกร็งหายไปอีกครั้ง พอเริ่มขยับก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ปลุกปลอบประโลมทุกทางให้เสียงร้องเป็นเสียงครางหวานหูอย่างที่อยากได้ยิน มือที่กดสะโพกตามจังหวะหน่วงเริ่มเปลี่ยนเป็นประคองไว้หลวมๆ แผ่นหลังกว้างชื้นเหงื่อพิงพนักโซฟา มองคนตรงหน้าเตลิดเพลินกับความหวามไหว มือสองข้างค้ำยันไหล่กว้างกดน้ำหนักลงสะโพกตามจังหวะที่ตัวเองปรารถนา

อารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นสูงทุกทีๆ เสียงหอบปนครางกระเส่าดังไม่ขาดสายราวกับจะพิสูจน์ว่าห้องนี้เก็บเสียงดี อย่างที่เคยอวดจริงหรือไม่ ปากทางเข้ากระตุกเกร็งเมื่อถึงจุดสูงสุด ร่างด้านบนเอนซบไหล่กว้าง หายใจหอบสะท้านจนร่างไหวเอน มือหนาตระกองกอดแผ่วเบา จูบขมับชื้นเหงื่อระไปยังดวงแก้มสีเข้ม


"อาหารกลางวันเตรียมเรียบร้อยแล้วนะครับ"

เสียงพ่อบ้านเคาะประตูเตือนเวลาทานอาหารทำให้อังกฤษลุกขึ้นมาอย่างกระวนกระวายก่อนจะทรุดลงพื้นถ้าอเมริกาคว้าร่างนั้นไว้ไม่ทัน

"เดี๋ยวตามออกไป"

อเมริกาพูดเพียงแค่นั้นแล้วรั้งตัวอังกฤษขึ้นยืน เมื่อจัดการตัวเองเรียบร้อยก็หันมาสวมเสื้อให้อังกฤษที่ยืนทรงตัวแทบไม่อยู่

"อยากอาบน้ำก่อนไหม?"

อังกฤษพยักหน้า เอนตัวซบอกกับแผงอกแข็งแรงฟังเสียงจังหวะทุ้มลึกของหัวใจ....ที่เขาไม่เคยเชื่อใจ

"ฉัน...ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหน..."

อเมริกาเชยคางมนให้สบตาเขา ปลายจมูกชนกันเบาๆ จับมือเล็กทั้งคู่มาแนบอก สัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้จะทำอะไรให้ชัดเจนมากขึ้น...มากขึ้นขนาดที่ไม่มี ใครแคลงใจได้อีกต่อไป

"อยู่ข้างฉัน.....นายไม่น่าคิดนะว่านอกจากนาย แล้ว ใครจะสำคัญไปกว่านี้ได้อีก..." ข้อมือขาวซีดถูกจุมพิตลงดังคำมั่น "ฉันจะไม่ทำให้นายเสียใจอีกแล้ว...อยู่ข้างฉันตลอดไปเถอะนะ..."

ราวกับจุมพิตนั้นส่งความร้อนมายังใบหน้าได้ เลือดสูบฉีดไวว่องพร้อมเสียงหัวใจเต้นถี่ระรัว อังกฤษเหลือบตามอง แววตาสีฟ้านั้นยังคงมองเขายิ้มๆราวกับจะเค้นคำตอบรับ

"ม..ไม่รู้ล่ะ ฉันหิวแล้ว!"

อเมริกาหัวเราะ มองใบหูขาวที่เริ่มแดงตามใบหน้าหวาน

"ไว้คุยเรื่องสัญญาเสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะตอบว่าตกลงแล้วกัน!"

มือคว้าเสื้อนอกแถวนั้นขึ้นพาดบ่า ก้าวขายาวๆเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็วแม้จะสะโหลสะเหล ทิ้งไว้ในอเมริกานึกทวนคำพูดแล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง

~Never Ending Story~


Want to be continued?
(อย่าเลย!!!!)

Talk:
ฆ่าไอ้ล่อนให้ตายไปเลยยยยยยย
ที่เอามาแต่งเป็นเพียงแค่ จุดจุดเดียว ในปี 2007 เท่านั้นเอง ตอนแรกว่าจะแต่งครอบคลุมทั้งปี แต่คิดว่ามันคงออกเป็นซีรีย์ไม่ต่ำว่าสิบตอน เฟล่อนเลยโดยความคิดนั้นทิ้งไป

เข้าเรื่องกันหน่อย บางคนอาจจะสงสัยว่าเฟล่อนเอาอะไรมาปั้น
มันคือช่วงภาวะ identity crisis ของอังกฤษค่ะ คือเริ่มสับสนว่าตัวเองเป็นใคร ไม่เอาตัวเองไปรวมกับยุโรป และเบี่ยงมาทางอเมริกา ลองอ่านบทความได้ >>ที่นี่<< ค่ะ แล้วจะรู้ว่า ความโมเอ้มันมีจริง (ไม่เกี่ยวเว้ย)

อีกจุดนึงที่นำมาใช้คือเรื่องของสนธิสัญญาช่วงปี 2007 ของประธานาธิบดีทั้งสองประเทศค่ะ
อ่านได้ >>ที่นี่ << จะเห็นว่าทั้งคู่ออกแนวเพื่อนซี้ ไปไหนไปกันมีฉันกับนายมากมาย แต่ล่อนเอามาแค่ช่วงนิดเดียวเท่านั้นเองค่ะ

(ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองใฝ่รู้เท่านี้มาก่อนเลย...)

แถมท้ายด้วยแทคที่ พี่ทิม และดอกไม้ ส่งให้
เฟล่อนทำอย่างอุบาดๆมาแล้ว...

TAG 12 คน 26 คำถาม

เขียนชื่อ"หนุ่ม12คน"

1. อเมริกา

2. อังกฤษ

3. ฝรั่งเศส

4. เยอรมัน

5. อิตาลี

6. แคนาดา

7. สวีเดน

8. ซีแลนด์

9. ญี่ปุ่น

10. ฟินแลนด์

11. เดนมาร์ก

12. จีน

 

1. เคยอ่าน ฟิคคู่ เบอร์ 6กับ 11 มั๊ย? อยากอ่านมั๊ย?

เคะสองคนมาเจอกัน มันจะมีอะไรล่ะ = =;;;
ไม่อยากอ่านย่ะ

 

2. คิดว่าเบอร์ 4 หล่อ หรือ เท่มั๊ย? ขนาดไหน?

หล่อโคดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
หล่อพ่อตาย
หล่อเป็ดๆ
หล่อมวากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
หล่อละลายโลกกกกกกกกกก

 

3. อะไรจะเกิดขึ้นถ้า เบอร์ 12 ทำเบอร์ 8 ท้อง

เฮ้ยยยยย ซีแลนด์ยังเด็กอยู่เลยน๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาคุณจีน!!!!

 

4. แนะนำฟิคเกี่ยวกับเบอร์ 9 หน่อยสิ

บลอคพี่กีสิ กรีซญี่ปุ่น หึหึหึ

 

5. เบอร์ 2 กับเบอร์ 6 จะเป็นคู่ฟิคที่ดีหรือป่าว

อังกฤษกับแคนาดา....
ก็ดีมั้ง ถ้ามีก็อ่านน่ะ (ฮา)

แต่ขอเป็น เมกาแคนาดาอังกิดนะ หึหึหึ

 

6. จะเลือก เบอร์ 5 กับ 9 หรือว่า 5 กับ 10 ? ทำไม?

อิตาลี.....กับใครก็ไม่ได้ว่ะ...
ไม่ทำไม แต่มันเสะไม่ขึ้นทั้งพี่ทั้งน้อง
ลาก่อน

 

7. อะไรจะเกิดขึ้นถ้า เบอร์ 7 ไปเจอ เบอร์ 2 กับ 12 กำลังมีอะไรกัน

สวีเดน...ไปเจอใครก็เงียบ เชื่อดิ....
(นอกจากจะเจอฟินซังกับคนอื่น...)
 

8. เขียนบทสรุปฟิคของคู่ เบอร์ 3 กับ 10

ฝรั่งเศสกับฟินซัง...

เผอิญว่าไม่ชอบฝรั่งเศสอยู่แล้ว ถึงไม่ต้องตามฟิคฮานะและคำตอบพี่ทิมก็ขอให้มันตายก่อนเข้าวินแล้วกัน ^^

 

9. ถ้าเกิดมันมีฉากหวานๆน่ารักๆของ เบอร์ 1 กับ 8 คิดว่าไง?

อเมริกากับซีแลนด์...คงมีเยอะล่ะ นี่มันพ่อลูกนะ?
(หัวเราะ)
 

10. คิดชื่อฟิคสำหรับคู่เบอร์ 7 กับ 12 ฟิคแนว เจ็บปวด/ปลอบใจ

สวีเดนกับจีนเรอะ....
เจ็บปวดดิเพราะว่าคุณสวีเงียบเกิน จีนก็ไม่รู้สิว่าคุณสวีเค้าคิดยังไง ที่เจ็บปวดก็คือคุณสวีไปรักกับฟินซัง จีนก็เคว้งสิคะ


ไม่เจ็บปวด แต่ดูแฮปปี้สำหรับดิฉัน ฮ่าๆๆๆๆๆ

เพราะงั้นชื่อเรื่องคือ "พระจันทร์" (ถามฮานะได้เรื่องรายละเอียด ฮ่าๆๆๆๆๆ)
พระเอกคือคุณสวี
นายเอกที่อกหักคือจีน
ที่เหลือไปคิดเอาเอง หึหึหึหึหึ

 

11. จะใช้/เขียน พล๊อตแบบไหนแต่งฟิค ถ้าเบอร์ 4 ต้องการจะเปิดซิง เบอร์ 1 ?

เยอรมันจะเปิดซิงอเมริกา............................................
เช็ดเป็ด...แค่คิดก็ขนลุกแล้ว....

ก็ไม่ทำไง เพราะเยอรมันก็ทำได้อยู่แล้ว ใช้แรงกดเข้าไปก็ไม่รอดหรอกน่า
แต่ทางที่ดี อย่ามีเลย (ฮา)

 

12. มีเพื่อนคนไหนของคุณอ่าน ฟิค Y ของเบอร์ 7?

ของคุณสวี อ่านได้ที่นี่ >>ดอกไม้ <<
เพราะงั้นขอตอบว่า ใครที่ กด/เคยกด ลิงค์นี้นั่นแหละที่อ่าน

 

13. มีเพื่อนคนไหนของคุณอ่าน เบอร์ 3 ไปเป็นชู้คู่อื่นมั๊ย?

ฝรั่งเศสเป็นชู้คู่อื่น...

ก็เห็นมันเป็นไปทั่วอ่ะค่ะ...ไม่ช้าก็คงมี << ขอบก๊อบพี่ทิมเลย มันโคดใช่!!!

 

14. มีเพื่อนคนไหนของคุณแต่งฟิค หรือ วาดรูป เบอร์ 11 มั๊ย?

เดนมาร์ก...
ดูคำตอบข้อ 12 แต่มันตัวมารนะ ไม่ใช่พระเอก (ยิ้ม)

 

15. มีเพื่อนคนไหนของคุณแต่งฟิค คู่เบอร์ 2 กับ 4 กับ 5 บ้างมั๊ย?

อังกฤษ เยอรมัน อิตาลี........


มีคนแต่งแหละ แต่เราไม่รู้เท่านั้นเอง (ฮา)

 

16. อะไรที่เบอร์ 10 จะกรีดร้อง/โวยวาย ได้ด้วยความหลงใหล/คลั่ง ได้ในเวลานี้?

ฟินแลนด์...
คงร้องเพราะเดนมาร์กมั้ง (ติดตามได้ในลิค์ข้อ 12)

 

17. ถ้าเกิดจะแต่ง ฟิคที่มาจากเพลงเกี่ยวกับเบอร์ 8 จะใช้เพลงอะไร?

ซีแลนด์เรอะ....
Let's me be with you ที่เป็น OP Chobits ล่ะมั้ง
สไตล์ พ่อ(เมริ)แม่(กิริ)ลูก(ซีแลนด์)

 

18. ถ้าเกิดแต่งฟิคคู่เบอร์ 1 กับ 6 กับ 12 จะขึ้นเตือนบนหัวฟิคว่าอะไร

อเมริกา แคนาดา จีน
เตือนว่า

ฟิคเรื่องนี้มีเนื้อหาอินเคส ผู้ใดรับไม่ได้กรุณากดปิด Rate #P Warning NC-19++
ต่ำกว่า 20 ห้ามอ่าน


(เมกาแคนาดาก็น่าสนนะเนี่ยยยยยย)

 

19. อะไรจะเป็นประโยคที่ใช้จีบ (pick-up line) ที่ดีสำหรับเบอร์ 2 เพื่อไปจีบ เบอร์ 10?

อังกฤษ จีบ ฟินแลนด์

เอาคุณสวีไปด้วย ปลอดภัยสุด (ยิ้ม)

 

20. ครั้งสุดท้ายที่อ่านฟิคเกี่ยวกับเบอร์ 5 คือเมื่อไร?

อิตาลี...
ก่อนบ้าเมริกิริมั้ง อ่านของเยอรมันอิตาลีตามบอร์ดต่างประเทศพอดู

 

21. อะไรคือ ความลับสุดยอด ของเบอร์ 6

แคนาดา....

เป็นน้องของเมริ





ลับสุดยอดมะ?
ที่จริงคือมันแอบร้ายเล็กๆเหมือนกันนะ (ยิ้ม)

 

22. ถ้าเบอร์ 11 จะมีอะไรกับเบอร์ 9 เบอร์ 11 กำลังเมาหรือไม่เมา

เดนมาร์กกับญี่ปุ่น....

เดนมาร์กไม่แน่ใจ แต่ญี่ปุ่นต้องเมาแหลกไปยันโลกหน้า และกรีซต้องเมาไปโลกหน้าด้วย
เดนมาร์กถึงจะปล้ำญี่ปุ่นได้

 

23. ถ้าเกิดเบอร์ 3 กับ 7 เป็นแฟนกัน ใครจะเป็น เสะเมะ

ฝรั่งเศสสวีเดน............................

ฝรั่งเศสเป็นเสะ สวีเป็นเมะ
ฟิคสยองๆที่คงไม่มีใครอ่าน ให้ตายสิ = =lll

 

24. “เบอร์ 1 กับ 9 เป็นคู่รักหวานชื่นกัน จนกระทั่งอยู่ๆเบอร์ 9 ก็หนีไปกับเบอร์ 5

เบอร์ 1 ที่กำลังอกหัก ไปมีความสัมพันธ์คืนเดียวแบบติดเรทขั้นสุดยอดกับเบอร์ 11

แล้วก็แอบไปเป็นชู้แบบไม่แฮปปี้เท่าไรกับเบอร์ 12

จากนั้นเชื่อคำแนะนำของเบอร์ 4 จนไปพบรักแท้กับเบอร์ 3”

 

“อเมริกา กับญี่ปุ่น เป็นคู่รักหวานชื่นกัน จนกระทั่งอยู่ๆ ญี่ปุ่นก็หนีไปกับอิตาลี

อเมริกาที่กำลังอกหัก ไปมีความสัมพันธ์คืนเดียวแบบติดเรทขั้นสุดยอดกับเดนมาร์ก(!!!!!)

แล้วก็แอบไปเป็นชู้แบบไม่แฮปปี้เท่าไรกับจีน

จากนั้นเชื่อคำแนะนำของเยอรมัน จนไปพบรักแท้กับฝรั่งเศส”

 

สำหรับฟิคเรื่องนี้ จะให้ชื่อว่าอะไรดี?

"ลงนรกไปเลยฟรานซัง!"
(ส่วนตัว)

 

บอกชื่อเพื่อนคนที่สมควรจะเป็นคนแต่งฟิคเรื่องนี้?

ใครแต่งช้านจะฆ่ามัน!!!

 

บอกชื่อเพื่อนสามคนที่คงจะอ่านฟิคเรื่องนี้?

ใครจะอ่านก็เชิญ แต่ไม่ต้องเอามาเผยแพร่นะเว้ยยยยย

 

25. จะรู้สึกยังไงถ้า เบอร์ 7 กับ 8 เป็นคู่เบสิค?

สวีเดนกับซีแลนด์......

ไม่เอาดิ ซีแลนด์ยังเด็กอยู่เลยยยยย

 

26. จะแท๊กใครต่อไป?

ไม่มี
เค้าเล่นกันหมดแล้วมั้ง (ฮา)

พอเหอะ จะยาวไปไหนวะเอนทรี่นี้... = =;;