# C O L O R E D #

ตอบเมนท์แบบไม่พูดพร่ำทำเพลง...

By Janeiiz__,, <<< ตบด้วยปากกระชากด้วยลิ้น!!! ขอโหวตนะ ชอบจัง (ฮา)

By Koki <<< เพราะว่าอยากให้เป็น "โกคุเทระ" อย่างโน้น "โกคุเทระ" อย่างงี้ น่ะค่ะ ก็เลยออกมาเป็นอย่างที่ได้อ่าน (ฮา)

By Kisskit <<< อืมมมมม พอคิดว่าอยากเป็นยามะขึ้นมาบ้าง...................ก็ทุ่มความคิดทิ้ง (ส่วนตัวสุดๆ) แต่ถ้าได้นอนกอดโกคุก็ดีนะ =.,=

By ~Rainy Day~ <<< มีโกคุที่ไหน มีความซึนที่นั่น!!!! (ขำ)

By +มาร์....เหมียวซ่า+ <<< แต่ก็เห็นภาพเลยใช่มั้ยล่ะ = v =

By Kuren_ <<< ยามะดาร์กจะปรากฏกายเร็วนี้ค่ะ (เติมสีสันให้ฟิค(มันแต่งยากขึ้น OTL))

By hiruma_yoichi <<< สารภาพค่ะที่เลี่ยงไม่บรรยายเพราะคนแต่งมันหมดมุข (ฮา) แต่ดูเหมือนมุขนี้จะได้ผลดีเหมือนกันนะ =w=

By •·.·´¯`·.·•gloomy day•·.·´¯`·.·•  <<< มีต่ออีกหลายตอน (ไม่นะ....)

By Zeraphina <<< ต๊ะไว้บรรยายตอนหน้านะ (ฮา)

By K д Я ☆ K * K u M เว้ยเฮ้ย <<< อา....โกคุอ้อนนี่มันเป็นไงนะ...อยากแต่งให้โกคุอ้อนมั่งจัง (คงจะน่ารัก =.,=)

By ☆~[S]eN[Y]a-☆  <<< ตอนแรกก็อิจฉายามะค่ะ ตอนนี้เฉยๆแล้ว 

By [แมวมะม่วง] <<< ใจตรงกันจนน่าหมั่นไส้ค่ะ เพราะงั้นเลยต้องมีตอนที่ใจไม่ตรงกันบ้างสิเนอะ

By カフカ <<< อย่ามาตะโกนแบบนี้นะ!!!!! ฮืออออออออออออออออออออ (เกลียดยามะแล้ววววว)

By sin <<< ฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ <3~

[Reborn FanFic]: Smile for me || How to do
Main: 8059
Rate: PG-18
_____________________________________________


ตอนนี้ได้ผ่านช่วงสอบไล่ไปแล้ว ผมรู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกเลยล่ะ! ไม่ใช่ว่าเกลียดการสอบอะไรหรอกนะ แต่ผมเกลียดการอ่านหนังสือ ผมไม่ชอบท่องจำ และผมก็ไม่ชอบบางวิชาที่ผมคิดว่าไม่เป็นจำเป็นจะต้องฝืนใจอ่านแต่ก็ต้องอ่าน ยังไงก็ตาม ตั้งแต่ขึ้นม. 2 มาเนี่ย ผมคิดว่าช่วงเวลาที่ต้องนั่งอ่านหนังสือสอบนี่มันก็ดีเหมือนกันนะ! แต่ละวันที่ได้หยุดเพื่ออ่านหนังสือสอบ ผมจะมีคนมานั่งอ่านนั่งสอนด้วย นั่นคือสึนะกับโกคุเทระนั่นเอง ถ้าถามว่าผมแฮปปี้ที่โกคุเทระมาสอน....ผมคงตอบว่าใช่อย่างไม่มีเงื่อนไข

อย่างที่บอกว่าเลยช่วงนั้นไปแล้ว เรากำลังอยู่ระหว่างวันหยุดสั้นๆที่โรงเรียนจัดขึ้นเพราะอยากให้เด็กผ่อนคลาย เพื่อนๆในชั้นนัดกันไปเที่ยวทะเลนามิโมริ แน่นอนล่ะว่าผมไม่ได้ไป เหตุผลง่ายๆก็คือสึนะไม่ไป เท่ากับโกคุเทระไม่ไป ผลลัพท์คือผมก็ไม่ไปน่ะสิ ผมจะไปทำไมกัน?

กลับมาเข้าเรื่องขณะนี้แบบจริงจัง นั่นคือเรากำลังนั่งวุ่นกับพวกเด็กๆในบ้านสึนะ(ยกเว้นโกคุเทระที่ทำท่าจะเขวี้ยงดอกไม้ไฟใส่เด็กทุกคนที่วิ่งเข้าใส่) จนพวกเด็กๆหลับกันได้ ผมถึงได้มีเวลามานั่งมองโกคุเทระวิเคราะห์ขนาดดอกไม้ไฟของตัวเอง ขณะที่สึนะโดนใช้ให้ไปซื้อของนอกบ้านกับเจ้าหนู

บอกไว้ก่อนว่าผมไม่ได้คิดว่านี่คือโอกาสอะไรเทือกนี้หรอกนะ...

นับตั้งแต่ตอนนั้นมา (ผมกำลังพูดถึงตอนที่แล้วที่คุณได้อ่าน) เราคุยกันปกติของปกติ(ทะเลาะเป็นปกติ) ผมยังคงสนุกสนานที่จะได้อยู่ข้างๆโกคุเทระเหมือนอย่างตอนนี้ อันที่จริงผมก็สงสัยนิดหน่อยว่าทำไมเราต้องเถียงเสียงดังใส่กัน(โกคุเทระเสียงดังใส่ผม)ทุกครั้งที่เราเริ่มคุยกัน แต่รู้อะไรไหม? นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก อย่างที่บอกว่าผมยังแฮปปี้ดีอยู่ เมื่อกี้โกคุเทระก็เพิ่งโวยใส่ผมเรื่องที่ผมนั่งอยู่เฉยๆแล้วเอาแต่มองเขานั่นแหละ

"ไม่มองนายแล้วจะให้ฉันมองใครเล่า? ก็เคยบอกว่านี่ว่าชอบมอง" ผมอธิบายพร้อมอ้างอิงข้อความจากตอนเก่าๆ

"ไม่ได้อยากรู้เว้ยยยย แกไปหาอะไรมาอ่านเลยไป๊!" แน่ล่ะ...เขาเสียงดังใส่ผมอีกแล้ว

"ก็อ่านนายอยู่นี่ไง" ผมพูดอย่างอารมณ์ดี ทำท่ายิ้มๆรอฟังโกคุเทระโวยต่อ

"แล้วอ่านออกเหรอ?"

"ไม่เลยอ่ะ"

"แล้วจะทำทำซากอะไร เจ้ากระดูกหัวไหล่!" ผมหัวเราะกับประโยคนั้น ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่าว่าท่าทีนั้นช่างน่ารักเหลือเกิน

"โกคุเทระ"

"อะไรของแกวะ? อยู่เงียบๆจะตายหรือไง?" เฮ้...เขาโวยใส่ผมก่อนนะ มาว่ากันแบบนี้ได้ไง

ผมหยิบอุปกรณ์ที่เคยใช้ทำรายงานขึ้นมา ยกขึ้นไปทางโกคุเทระแล้วกดปุ่มสีเงินๆให้มันดัง 'แชะ' เบาๆ เจ้าตัวก็โวยวายอีก ผมหัวเราะแล้วหนีมือบางๆที่จะคว้าของเล่นชิ้นนี้ไปจากผม คว้ากันไปคว้ากันมาโกคุเทระก็หยุดแล้วกลับไปนั่งมองเหล่าดอกไม้ไฟบนโต๊ะเหมือนเดิม นั่นทำให้ผมประหลาดใจ และตัดสินใจจะกดปุ่มนั้นอีกสักสี่ห้าครั้ง

"ขี้เกียจแย่ง เหนื่อยเว้ย" เขาเปรยกับสีหน้าสงสัยของผม

"นายนี่รู้ใจจัง"

"เพราะหน้าแกมันอ่านง่ายเกินไปตะหากล่ะ"

"แล้วตอนนี้...รู้รึเปล่าว่าฉันอยากทำอะไร?" ผมถามเรียบๆ มองหน้าคู่สนทนาแล้วสีหน้ายิ้มๆแบบทุกครั้ง ใบหน้าขาวนั่นเบือนหน้าหนี ผมแอบเห็นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย

"....ไม่รู้เว้ย" เสียงที่พูดแทบกลายเป็นกระซิบ ผมหัวเราะออกมาเบาๆ เพราะนั่นแปลว่าเขารู้ว่าผมอยากทำอะไร

"โกคุเทระ..." ผมเลื่อนตัวเข้าไปใกล้ เจ้าตัวผงะหนีเล็กน้อย พูดด้วยเสียงตะกุกตะกักเบาๆว่าไม่รู้ๆ "ปากแข็งน่า...ฉันรู้ว่านายรู้..."

"ฉันเกลียดแก!!!" เขาตะโกนแล้วเอาเบาะรองนั่งที่ว่างอยู่ปาใส่ "เกลียดแกที่สุด ไอ้สมอ-"

ใจเย็นก่อน! ผมไม่ได้เอาเบาะรองนั่งอุดปากเขาหรอกนะ ผมแค่กำลังคิดถึงวันเก่าๆเท่านั้น ตอนนี้ผมกำลังได้สัมผัสสิ่งที่ผมได้แต่มองมาตลอด ยิ่งได้การตอบรับยิ่งทำให้สติผมกระเจิง เสียงครางต่ำๆนั่นทำเอาผมแทบหยุดตัวเองไม่ได้ แล้วมันอาจจะเตลิดไปไหนต่อไหนถ้าไม่ได้ยินเสียงเจ้าหนูกับสึนะขึ้นบันไดมายังห้องของเจ้าของบ้าน

อย่าให้บรรยายเลยว่ามันตลกขนาดไหนตอนที่เราแยกจากกันอย่างฉุกละหุก จัดเสื้อผ้าท่าทางให้เรียบร้อยกว่าปกติ มันขำมากจริงๆนะ (เชื่อเหอะว่าขำไม่ออกหรอกถ้าสึนะเปิดประตูห้องมาเจอสภาพเราเป็นแบบนั้นน่ะ) ยอมรับว่าตอนได้ยินเสียงฝีเท้านั่นเป็นตอนที่ผมเพิ่งรู้สึกตัว สภาพของโกคุเทระที่นอนราบไปกับพื้น เสื้อกับกางเกงหลุดลุ่ย และใบหน้าของผมที่อยู่บริเวณซอกคอขาวนั่นทำเอาผมใจเสีย

นี่ผมกำลังทำอะไร?
ถ้าไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้...มันจะไปถึงไหน?

ชักกลัวที่รโหฐานแล้วสิ...

ถ้าปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้น หลังจากนั้นเราจะยังคุยเหมือนเดิมไหม?
ผมมีความรู้สึกว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นเพราะอารมณ์พาไปชั่ววูบ ผลของมันย่อมไม่ดีเสมอ (แต่ก็เดาไม่ออกหรอกนะว่าเราจะมีโอกาสได้มานั่งตกลงกันก่อนที่มันจะเกิดขึ้นน่ะ นั่นมันสุดยอดแห่งความประหลาดเลย) อย่างน้อย เราก็ควรจะทำให้อะไรอะไรชัดเจนมากกว่านี้ก่อนจะดีกว่า

มันจะมีวันนั้นเหรอ?

แค่คิดก็ขำแล้ว...
โกคุเทระไม่มีวันตอบรับผมอย่างแน่นอนต่อให้ผมหน้าด้านพูดออกไปก็ตาม

อย่างไรก็ดี ตัวผมเองไม่ได้หวังไปถึงขั้นนั้น ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ค่อนข้างปาฏิหารย์สำหรับผมแล้ว สิ่งที่ผมคิดถึงอยู่ในตอนนั้นคือภาพของโกคุเทระที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงผมเมื่อนานมาแล้ว ใบหน้าขาวนั้นซีดลงกว่าเดิม สีหน้าทรมานกับมือเรียวคู่นั้นที่ยกมากุมท้องตัวเอง ผมคิดว่าเขากำลังฝันร้าย เหงื่อออกข้างขมับเสียจนผมอดไม่ได้ที่จะหาผ้ามาเช็ดให้ คงจะเป็นตอนนั้นเองที่ผมเริ่มมองโกคุเทระ เพราะตลอดเย็นวันนั้น...ผมเอาแต่นั่งมองร่างนั้นบนเตียงของผมราวกับถูกสะกดจิต

อา...หรือว่ามันคือคำสาปของเจ๊เบียงกี้กันนะ?



หลังจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญ(?)ที่บ้านสึนะ โกคุเทระก็พยายามอย่างมากที่จะไม่อยู่กับผมสองต่อสอง แน่นอนว่าเขาประสบความสำเร็จ เพราะพวกเรามัวแต่ไปตะลอนฝึกและเล่นเป็นมาเฟียตามที่เจ้าหนูเสนอกันอย่างจริงจังน่ะสิ กลับมาแต่ละวันก็เพลียเสียจนหัวไม่ทันถึงหมอนก็หลับกลางอากาศได้ เล่นเป็นมาเฟียทุกวันตั้งแต่วันนั้น สนุกดีอยู่หรอก แต่ลึกๆแล้วผมค่อนข้างกังวลใจกับแผลเป็นจ้ำ แผลถลอกที่เพิ่มขึ้นบนตัวโกคุเทระ รู้ว่าเขาคงไม่เจ็บ เพราะความเจ็บอาจจะมาลงที่ผมหมดแล้วก็เป็นได้ (ก็รู้อยู่หรอกว่ามีหมอดีๆอย่างลุงจามาลอยู่ใกล้ๆ แต่มันก็อดไม่ได้เสียที)

มะรืนนี้จะต้องไปเรียนตามปกติแล้ว เราก็ยังคงฝึกเล่นเป็นมาเฟียกันต่อไป ผลของการฝึกก็คือโกคุเทระหัวแตก...
ถึงจะเป็นแค่รอยแผลบริเวณขมับก็เถอะ เลือดที่ไหลเป็นทางจนปลายคางนั่นก็ทำผมพูดไม่ออก ได้แต่มองการปฐมพยาบาลเบื้องต้นที่สึนะทำให้อย่างหลากอารมณ์ และคงเป็นสิ่งที่ทำให้ผมตัดสินใจว่าจะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อไม่ให้เขาต้องเจ็บตัวอีก


ปัญหาคือ..ผมไม่รู้วิธีที่จะแข็งแกร่งขึ้น


ต้องพยายามถึงขนาดไหนกันนะ?
ตัวผมเองน่ะ ถ้าคนสำคัญจะต้องเจ็บปวดหรือบาดเจ็บล่ะก็...ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลย

'ถ้าแกมีความคิดที่จะปกป้องคนอื่น แกก็จะแข็งแกร่งขึ้นเองล่ะนะยามาโมโตะ'

เจ้าหนูบอกผมว่าอย่างนั้นขณะที่เราเล่นกันอยู่ ผมลองถามป๋าดูก็ได้คำพูดเดียวกัน
ผมไม่เข้าใจ...เพียงแค่ความรู้สึกนั้นจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นได้ยังไง?
ผมต้องพยายามอีกแค่ไหนถึงจะรู้ว่าแข็งแกร่งพอแล้ว?

มือของผมมันก็กว้างเท่านี้เอง ตัวผมก็ตัวแค่นี้ กำลังของผมจะเพียงพอที่จะปกป้องใครได้จริงๆน่ะเหรอ?

'ถ้าพูดว่าจะปกป้อง ถ้างั้นแกคงเตรียมใจที่จะทำร้ายคนอื่นแล้วใช่รึเปล่า?'

เจ้าหนูพูดลอยๆขึ้นมาในวันเดียวกัน
ผมเงียบไปเพราะว่าตอบคำถามนั้นไม่ได้ ผมไม่อยากให้คนสำคัญของผมเจ็บปวดพอๆกับที่ไม่อยากทำร้ายใครเลย รู้ดีว่ามันต้องเลือกแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง คำตอบมันนอนมาอยู่แล้ว แต่ผมก็ตัดใจตอบมันไม่ได้เสียที

'แกจะได้คำตอบเองล่ะ ไม่ต้องรีบหรอกยามาโมโตะ'

ผมพยักหน้ารับคำเจ้าหนู เอาแต่คิดวนเวียนจนสุดท้ายก็ได้คำตอบที่ต้องการ

ผมไม่สามารถปกป้องใครคนอื่นได้เพราะผมไม่ใช่ยอดมนุษย์
จะแข็งแกร่งขึ้นไปพร้อมๆกับเหล่าคนสำคัญของผม ให้เขาปกป้องตัวเอง และผมปกป้องเขาได้ (เชื่อเถอะว่าจากนิสัยแต่ละคน คงไม่มีใครยอมอยู่ๆเฉยๆให้คนอื่นมาปกป้องหรอก)

คิดนู่นนี่จนตาปรือ ผมผ่อนลมหายใจยาว ข่มตาหลับหลังจากที่เหนื่อยล้ามาทั้งวัน

ก่อนที่ผมจะหลับลง ในหัวผมก็มีคำถามผุดขึ้นมา

โกคุเทระเอง...จะยอมให้ผมอยู่ข้างๆไปนานแค่ไหนกันนะ?

+ End Part +


ขอไม่มี Talk เพื่อแปะ TAG ต่อ

[TAG] Fiction 50 Q.

1. เป็น Writer หรือว่า Reader
Reader 80%

2. อ่านฟิคแฟนด้อมไหนบ้าง
มันมากมายก่ายกองตั้งแต่เจร็อคยันออริจินัล...

3. เขียนฟิคแฟนด้อมไหนบ้าง
แบบไม่เรียงแล้วกัน เพราะบางอันก็นึกไม่ออกอ่ะว่าอันไหนก่อนหลังยังไง
โคนัน (ตั้งแต่ชาติที่แล้ว....)
Dir en Grey
Luna Sea
Gazette
Original
Bleach
Death Note
Harry Potter
D.Gray Man
Reborn
Hetalia
Vocaloid
IC21
Nabari no Ou
Saiyuki
XXXHolic
TRC
โว้ย...เยอะ....บางอันก็นึกชื่อเรื่องไม่ออกแล้วววววว OTL

4. ชอบคู่ไหนมากที่สุด
ตอบไม่ได้อ่ะ ไม่เคยเอามาเทียบกัน....

5. เหตุผลที่ชอบ
ตัวละครหรือคาแรคเตอร์นั้นๆมีเสน่ห์ในตัวของมันเอง

6. ทำไมถึงมาเขียนฟิค
ตอนแรกเพราะว่าว่าง
แต่นี้ไม่ว่างก็ยังแต่งอยู่ สาเหตุมาจากความเพ้อเจ้อล้วนๆ

7. เขียนฟิคมาแล้วกี่เรื่อง
เชร็ด....ข้อนี้แม่งยากมาก...
ไม่เคยนับอ่ะ เพราะสมัยโคนันกับเดอนี่ก็น่าจะเกินยี่สิบแล้ว......
ถ้ามาถึงตอนนี้........เหมือนจะเป็นร้อย (น่ากลัวเป็ดๆ....เว่อร์น่า....)

8. เขียนฟิคมานานแค่ไหน
เริ่มตั้งแต่ม.สามอ่ะ คิดว่าไงอ่ะ?

9. เรื่องแรกที่เขียนคือ...
ฮัตโตริ เฮย์จิ กับ คุโด ชินอิจิ
จำชื่อเรื่องไม่ได้แล้ว...

10. ชอบฟิคเรื่องไหนของตัวเองมากที่สุด
NonStop - Dir en grey
ยังไงก็ไม่มีเรื่องไหนโค่นเรื่องนี้ลงได้สักที

11. เพราะอะไร
ยาวแต่ไม่เยิ่นเย้อ คาแรคเตอร์ที่กำหนดลงตัว
เป็นเรื่องแรกที่คิดจะพิมพ์ขาย (แค่คิด...)

12. ถ้าจะแนะนำฟิคตัวเองให้คนอื่นอ่าน จะเลือกเรื่องไหน
ไม่มีอ่ะ ตอนนี้ไม่มีที่น่านำเสนอ....

13. เพราะอะไร
ไม่คิดว่าฟิคตอนนี้จะมีดีพอจะชวนคนอื่นอ่านได้
แต่ถ้าเป็นเรื่อง NonStop...ต้นฉบับก็ไม่อยู่แล้ว

14. มีนักเขียนฟิคในดวงใจไหม
Zakuro, [S]m_san, KeeChan, Hanachiko, Chibi_san, Cheries, EGUANA
(ทำไมมีแต่คนแถวนี้?? 55555+)

15. ที่ชอบมากที่สุดคือใครล่ะ
Zakuro&[S]m เอาสองคนนี้มารวมกันก็เต้ยเลย~!!! (ทางที่ดี เอาที่ดองอยู่ให้จบก่อนดีกว่า.....Inner น่ะ Inner!!!)

16. ทำไมถึงชอบ
เพราะสำนวนเจ๋งและพลอตเรื่องดีแบบสุดกู่ แต่งแนวไหนก็ได้ออกมาเข้าถึงอารมณ์มากๆ อ่านแล้วอ่านอีกก็ๆม่เบื่อ ที่เรียกน้ำตาได้ก็เรียกได้ ที่เรียกรอยยิ้มได้ก็ยิ้มได้ทุกครั้งที่หยิบขึ้นมาอ่าน

17. ถ้าให้เรียงลำดับฟิคชั่นที่ชอบมากที่สุด มาสัก 5 เรื่องล่ะ พร้อมเหตุผลด้วย
ยากอ่ะ เพราะไม่ค่อยจำชื่อเรื่องสักเท่าไหร่
อันอับ 1 ของเป็น 2 คนรวดคือ 2คนในข้อ 15 ถ้าเป็นคู่ที่เราไม่แบน เราชอบหมด (เหมาซะงั้น....) เหตุผลข้อข้างบน
อันดับ 3 เรื่อง Maybe Goodbye - ZackCloud ของพี่กี ปัจจุบันอ่านซะบานเลย เพราะว่ามันเจ๋งน่ะสิ! อ่านแล้วหลงรักสองตัวนี้รอบที่ล้านเลย!!!!
อันดับ 4 เรื่องใดก็ตามที่เป็นสำนวนของ EGUANAและ Cheries (และเป็นคู่ที่ไม่ทำให้ปวดตับไตไส้ขย้อน) เราอ่านหมด เพราะว่าสำนวนแหกแนว โครงเรื่องเจ๋งทุกทีสิน่า! (ตามมาตั้งแต่ม.3 แน่ะจอร์จ!!!!!!)

18. ตอนนี้อยากเขียนฟิคแนวไหนมากที่สุด
Shonen Ai ใสกิ๊งๆ

19. เพราะอะไร
เพราะว่ามันยาก!!!! อยากลองของ
(ที่จริงเป็นเพราะแต่งแนวหื่นๆไม่เก่งตะหาก 5555 = v =;;; )

20. ชอบอ่านฟิคแนวไหนที่สุดล่ะ
รัก
ลวง
หักหลัง
เลือดสาด(?)
ฆาตรกรรม(?)

21. ฟิคแบบไหนที่จะไม่อ่านเลย
แบบเป็นคู่ที่เกินใจจะรับได้

22. เคยคิดจะเลิกเขียนฟิคไหม
คิดมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว แต่ความเพ้อเจ้อไม่เข้าใครออกที่นิ้วทุกทีสิน่า = v =;;;

23. เพราะอะไร
เพราะคิดว่า ชีวิตนี้ควรเลิกเพ้อเจ้อซะที (แต่ทำแล้วแฮปปี้ เพราะงั้นขอทำต่อ)

24. แล้วชอบเขียนฟิคแนวไหน
แนวรักใสๆของผมกับนาย (ฮา) แบบ PG-15 ถึง PG-18
ชอบเขียนให้มันออกมาน่ารักๆ แต่แม่งไม่ออกมาดั่งใจซะที = =

25. ถ้าให้หาคำจำกัดความ ฟิคของตัวเองจะใช้คำไหน
เรื่อยเปื่อย/ไดอารี่

26. เพราะอะไรล่ะ
เพราะชอบแต่งแบบขอไปที โครงเรื่องไม่มี พลอตไม่สน บางทีก็ลองเอาเหตุการณ์ในชีวิตจริงแอบหยอดไปบ้างตอนนึกมุขไม่ออก (ฮา)

27. คิดยังไงกับฟิคตัวเองตอนนี้
เมื่อไหร่จะจบ

28. มีเพื่อนเป็นไรเตอร์บ้างไหม
อ่านข้อ 14 สิ นั่นแหละรายชื่อ

29. สักกี่คน?
อ่านข้อ 14 แล้วบวกเพิ่มไปอย่างน้อย 3

30. ชอบเพื่อนไรเตอร์คนไหนมากที่สุด
ชอบในแง่นิสัยหรือผลงานล่ะ?
ที่จริงเราก็ชอบทุกคนแหละ (ขาเมาท์ก็งี้)

31. มีแฟนฟิคกะเค้ามั่งป่ะ
มีดิ

32. ชอบแฟนฟิคคนไหนมากที่สุด
ไม่มีคำว่า "มากที่สุด" เพราะเราไม่เคยเอามาเทียบกันอ่ะ

33. ทำไมถึงเลือกคนนี้
อ่านข้อ 32 ซะ

34. พูดถึงฟิคแล้ว คิดถึงอะไร
ความเพ้อเจ้อ

35. ถ้าเกิดสักวันนึง มีคนมาลอกฟิคเรา จะรู้สึกยังไง
รู้สึกว่า.....แกจะมาลอกความสิ้นคิดของชั้นไปเพื่อ?????

36. ถ้าตอนนี้ให้เลือกเพลงสักเพลงมาเขียน Song Fic จะเลือกเพลงอะไร
ฟ้า - Tattoo Colour

37. เพราะ ?
อยู่ๆก็ติดหู

39. ถ้าพูดถึงฟิค "ในแบบของตัวเอง" ล่ะ นึกถึงเพลงอะไร
Medicine - Mika Nakashima starring NANA

40. เพราะอะไร
ตามความหมายของเพลง

41. ถ้าตอนนี้จะเขียนฟิคสักเรื่อง จะตั้งชื่อเรื่องว่าอะไร
Smile for me - Other Side

42. ทำไมล่ะ
ก็แต่งอยู่อ่ะ (ฮา)

43. แล้วถ้าให้เขียนฟิคเพื่อใครสักคน ตอนนี้จะเขียนให้ใคร
ตัวละครในเรื่อง

44. ทำไม
สนองตันหาตัวเอง (เอ๊ะ...ทำไมมันดูขัดกัน?)

45. ความสำคัญของฟิค ที่มีต่อชีวิตตอนนี้
ที่ระบายความเพ้อเจ้อ

46. ตอนนี้ดองฟิคเรื่องไรไว้มั่ง?
Untitle Series 
[8059] Smile for me
[D18] Inside
[Spain*Italy_Romano] Wanna be with you

47. เรื่องล่าสุดที่เขียนไปล่ะ
Smile for me || Dreams

48. อยากฝากอะไรใครป่ะ
จะตามฟิคของทุกคนต่อไป

49. อยากบอกตัวเองในตอนนี้ ว่ายังไง
ทำใจเขียนต่อซะทีเหอะ

50. ข้อสุดท้ายมีไว้ทำไร
บอกว่า "จบ"

**

หมดสงกรานต์ = หมดวันหยุด

เศร้าเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย T{}T