[Reborn Fanfic] : Truth - 1
posted on 25 Feb 2008 19:52 by felon in Reborn
[Reborn Fanfic] : Truth - 1
Main : 8059
Type : Y (*Warning*)
------------------------------------------------------------------
บางครั้งก็นึกเกลียดรอยยิ้มนั้น...
.
ร่างบางเดินเอื่อยๆไปตามแนวกำแพงโรงเรียนอย่างไม่เร่งร้อน เซ็งตัวเองนิดหน่อยที่ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะมาเช้าเกินไปเสียแล้ว เขาพาตัวเองเข้าเขตรั้วโรงเรียน
ดวงตาเหม่อลอยมองกราดไปยังสนาม มือล้วงหยิบไฟแช็กจากกระเป๋ากางเกงขึ้นจุดบุหรี่ที่คาบไว้ มองไปนั่งชายคนนึงที่ถือไม้เบสบอลหวดลมไปมา กำลังหัวเราะยิ้มแย้มอยู่กับเพื่อนร่วมทีม ภาพนั้นทำให้เขาอดขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ แม้จะนึกสาเหตุไม่ออกว่าทำไมต้องหงุดหงิดก็ตามที ขาเรียวยาวพาตัวเองให้พ้นบริเวณสนามอย่างเร็วที่สุด กลัวเหลือเกินว่าตัวต้นเหตุที่ทำเขาหงุดหงิดจะทัก เขาคงห้ามตัวเองไม่ให้โวยไม่ได้แน่ๆ
"โกคุเทระ!" เจ้าตัววิ่งมาพร้อมกับเสียงเรียก
เจ้าของชื่อหันไปมองคนหน้าตาเบิกบาน ถือไม้เบสบอลวิ่งมาทางเขาแล้วก็หงุดหงิด ทำไมจะต้องทักด้วย? แกล้งทำเป็นไม่เห็นก็ได้นี่ ทำไมต้องวิ่งมาด้วยท่าทีสดใสแบบนั้น....
"วันนี้มาเช้าจังนะ" คนร่างสูงกว่าเอ่ยทัก มองคิ้วที่แทบจะขมวดเป็นปมบนดวงหน้าที่คุ้นเคยแล้วก็ยิ้มให้ "หงุดหงิดแต่เช้าอีกแล้วสิ"
"หึ..มันก็ไม่เกี่ยวกับนายนี่นา" โกคุเทระยักไหล่ อดไม่ได้ที่จะพูดไม่ดีใส่ เขาอยากจะทำให้คนข้างตัวเลิกยิ้ม อยากทำให้รอยยิ้มนั้นหายไป เห็นแล้วมันช่างรำคาญลูกตาเหลือเกิน
"แล้วสึนะล่ะ? นายไม่ได้ไปรับเหรอ?" กลายเป็นว่าร่างสูงเดินมากับเขาด้วย นั่นทำให้โกคุเทระหงุดหงิดกว่าเดิม
"เปล่า รุ่นที่สิบยังไม่ตื่นหรอก นี่มันเพิ่งจะเจ็ดโมงเอง ไม่อยากกวน" โกคุเทระหยุดหน้าลอคเกอร์รองเท้า เปลี่ยนเป็นรองเท้าแบบที่ใส่ในตัวอาคารแทน พลางหันไปมองหน้าอีกคน ที่ดูเหมือนจะทำตามเขา "นายก็ไปซ้อมต่อสิ ตามมาทำไม?"
"ฉันมาซ้อมตั้งแต่ก่อนหกโมงซะอีก ตอนนี้เหนืื่อยแล้วล่ะ ก็เลยคิดว่าขึ้นไปพร้อมนายดีกว่า" คนหัวชี้หันมายิ้มให้ก่อนที่จะเปลี่ยนรองเท้าบ้าง ทั้งยังหันไปทักทายเพื่อนร่วมห้องอีกคนที่เปลี่ยนรองเท้าอยู่ใกล้ๆกัน
อีกแล้ว....ยิ้มอีกแล้ว....
โกคุเทระมองอย่างหงุดหงิด เขาจึงเดินขึ้นอาคารไปก่อนโดยไม่สนใจอีกคนที่ยังพูดทักทายเพื่อนไม่เสร็จ
ไม่เข้าใจ...ชีวิตนี้มันมีความสุขมากใช่ไหม ถึงได้ยิ้มตลอดเวลาแบบนั้น...
"เฮ้...ไม่รอกันเล๊ยยยย ใจร้ายจังนะ" คนโปรยยิ้มวิ่งตามมา บ่นน้อยใจอย่างไม่จริงจัง รู้ดีว่าเพื่อนคนนี้มักจะเป็นอย่างนี้เสมอ ..ยิ่งถ้าเขาไม่ใช่ 'ท่านรุ่นที่สิบ' ด้วยแล้ว....
"ก็เห็นกำลังคุยอยู่กับเพื่อน ไม่อยากกวน" มุมปากกระตุกยิ้มเยาะ ดวงตามองอย่างเฉยชา ไหวไหล่เล็กน้อยอย่างรวนๆ
"นายก็เพื่อนฉันเหมือนกันล่ะน่า~!" ร่างสูงพูดพร้อมรอยยิ้ม แขนคล้องกอดคอคนนัยน์ตาดุให้เดินเข้าห้องเรียนไปด้วยกัน
สะอิดสะเอียนเหลือเกิน.....
โกคุเทระปัดแขนที่กอดคอทิ้ง เดินไปเลื่อนเก้าอี้ทิ้งตัวลงแล้วนั่งฟุบหน้านิ่ง ให้เป็นอันรู้กันว่า 'อย่ามากวน'
ยามาโมโตะหมุนเก้าอี้นั่งหันหน้าเข้าหาคนนอนฟุบ ท้าวคางนั่งมองเรือนผมสีขาวเงินค่อยๆตกระแขนบาง เจ้าตัวอมยิ้มน้อยๆเมื่อคิดไปว่า คนนอนกำลังนอนขมวดคิ้วอยู่เป็นแน่ เพราะเขาไม่เคยเห็นคิ้วเรียวนั่นแยกออกจากกันเลยสักครั้ง ...ยกเว้นตอนอยู่กับ 'ท่านรุ่นที่สิบ'
คนโดนจ้องเหมือนจะรู้ตัว เงยหน้าจากแขนตัวเล็กเล็กน้อย เหลือบมองคนอารมณ์ดีที่มองเขาอยู่ "เฮ้ย... ไม่เห็นเรอะว่านอนอยู่ อย่ามากวนได้ไหม?"
"ก็ยังไม่ได้กวนอะไรเลยนะ" ยามาโมโตะยักไหล่ ยิ้มน้อยๆไปให้
ร่างบางย่นคิ้วให้มันติดกันเข้าไปอีก ...ก็สายตานายนั่นแหละ ที่มันกวนใจฉัน....
"อ้าว...ไม่นอนต่อแล้วเหรอ?" ยามาโมโตะทัก เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเปลี่ยนจากการนอนฟุบมาเป็นนั่งเหม่อออกนอกหน้าต่างแทน
"ใครจะไปนอนลง มีคนจ้องอยู่อย่างนี้ น่ารำคาญ" โกคุเทระเปิดหน้าต่างออก รับลมเย็นๆกับแดดอ่อนๆที่ส่องลอดเข้ามา จะว่าไป เขาก็ไม่ได้ตื่นเช้าอย่างนี้มานานมากแล้ว
"แล้วทำไมถึงตื่นเช้าล่ะ?" คนรวยยิ้มยังไม่หยุดพูด เขาเคลื่อนสายตามองคนที่เหมือนว่าจะมองเหม่อไปไกลแสนไกล ทั้งที่คิ้วยังผูกกันแน่น
"ไม่ใช่เรื่องของนาย..." โกคุเทระไม่แม้แต่จะเหลือบมอง เขาเพียงแค่ขยับปากพูดด้วยเสียงเบาราวกับพูดกับตัวเอง ไม่ใช่กับคนที่กำลังจ้องมองเขาอยู่
"แต่ฉันอยากรู้...ได้รึเปล่า?"
"เอ๊ะ! น่ารำคาญจริงๆ นายจะรู้ไปทำไมไม่ทราบ?" คราวนี้ดวงตาสีเขียวหันมามองอย่างดุๆ นั่นทำให้คนก่อกวนยิ้มอีกครั้ง
"อ๊ะ...หันมามองแล้ว" ยามาโมโตะยิ้มให้กับหน้างงๆของร่างบาง
"อะไรของแก?" คิ้วที่ย่นชนกันเปลี่ยนเป็นเลิกสูงเล็กน้อยอย่างคนติดสงสัย
"เปล่านี่" ยามาโมโตะยักไหล่ " ฉันแค่อยากรู้เรื่องของนายบ้าง"
"จะรู้ไปทำไม?" โกคุเทระกระตุกยิ้มเหยียดๆ "อยากให้ท่านรุ่นที่สิบถามฉันมากกว่านะ ถ้าเป็นอย่างนั้นจะยินดีเล่าหมดเปลือกเลย"
ยามาโมโตะเงียบไปเมื่อได้ยินประโยคนั้น เขามองออกนอกหน้าต่างเห็นคนตัวเล็กวิ่งฉิวเข้าประตูโรงเรียนมา แล้วก็ยิ้มน้อยๆ
คราวนี้โกคุเทระคงสมใจ 'ท่านรุ่นที่สิบ' วิ่งขึ้นอาคารมาแล้ว
เสียงเลื่อนประตูห้องเรียนทำให้โกคุเทระเลหือบตาไปดู แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี "ท่านรุ่นที่สิบ มาแล้วเหรอครับ??"
ไม่พูดเปล่า ร่างบางถลาไปคว้ากระเป๋าจากคนร่างเล็กมาวางให้ที่โต๊ะ
"มาเช้าจังนะโกคุเทระ วันนี้เจอรีบอร์นปลุกน่ะสิ เลยมาก่อนเวลาทั้งสิบนาทีแน่ะ" สึนะยิ้มแหยๆเมื่อนึกถึงระเบิดมือที่รีบอร์นปาใส่เขาเมื่อเช้า
"ดีแล้วครับที่มีท่านรีบอร์นช่วยดู วันนี้ผมก็ว่าจะไปรับแต่มันเช้าเกินไป อยากให้ท่านรุ่นที่สิบได้นอนอีกหน่อย" โกคุเทระเลื่อนเก้าอี้มานั่งข้างคนตัวเล็ก พูดคุยอย่างมีชีวิตชีวา คิ้วที่เคยขมวดมุ่นกลับคลายลง เสียงสดใสขึ้นราวกับเป็นคนละคน
"ยามาโมโตะก็มาเช้าเหมือนกันนะ?" สึนะหันไปยิ้มทักทาย สะดุดไปเล็กน้อยกับสีหน้าทีู่ดูเจ็บปวดชอบกล "เรื่องเบสบอลไปได้สวยรึเปล่า??"
"ฮ่าๆๆๆ ฉันก็มาซ้อมแต่เช้าเหมือนทุกทีนั่นแหละ มันจะไปได้ไม่สวยได้ไง?" ยามาโมโตะหัวเราะ อดไม่ได้ที่จะเข้าไปยีผมคนตัวเล็กเล่น อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าอีกคนเป็นห่วงเขาบ้างก็คงจะดี...
"เปล่านะ ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แต่ฉันดูว่านายไม่สดใสเท่าที่ควรเท่านั้นเอง" สึนะตอบอ้อมแอ้มอย่างคนช่างสังเกต แน่นอนว่าแทงใจคนตัวสูงอย่างจัง
นั่นสิ...เขาทำลังหงุดหงิดอะไรบางอย่าง...
"ช่างหัวเจ้าบ้าเบสบอลนั่นเถอะครับ ว่าแต่เย็นนี้สนใจไปซื้อของกับผมมั้ย? เมื่อวานผมทำเสื้อขาดไปตัวนึง พอดีว่าอินกับการซ้อมมากไปหน่อย" โกคุเทระลูบท้ายทอยพลางยิ้มสนิทใจให้สึนะ
"เอาสิ ฉันอยากไปซื้อของเหมือนกัน" สึนะพูดอย่างร่าเริงก่อนจะเงียบไปเพราะสีหน้าที่ดูนิ่งเฉยของร่างสูง "เอ่อ.. ยามาโมโตะ ไปด้วยกันสิ!"
"ไม่ดีกว่า" ยามาโมโตะยิ้มแห้งๆให้ ไม่ใช่ว่าไปอยากไป แต่กลัวตัวเองหงุดหงิดจนทนไม่ไหวมากกว่า
"ดีเลยครับ เราจะได้ไปกันสองคน นะครับรุ่นที่สิบ" โกคุเทระยิ้มแป้น ดีใจที่ไม่มีคนกวน
"งั้นฉันขอไปชวนเคียวโกะด้วยดีกว่านะ" สึนะยิ้มแหยๆ รู้สึกไม่สบายใจ แม้ว่าตอนนี้คนตัวสูงจะยิ้มแล้วก็ตาม ทำไมถึงรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม?? "เปลี่ยนใจเถอะนะยามาโมโตะ ฉันอยากให้นายไปด้วย"
พอพูดแบบนี้ โกคุเทระก็ทำหน้าปลาบู่ ใบหน้าที่ทำเมื่ออยู่ต่อหน้าคนตัวเล็กเท่านั้น พอเห็นท่าทางของร่างบาง ยามาโมโตะก็รู้สึกเจ็บแปลบอีกครั้ง
แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าสาเหตุมาจากอะไร รู้แต่ว่า เขารู้สึกเกลียดรอยยิ้มและสีหน้าแบบนั้นเหลือเกิน
เกลียดจนอยากทำให้มันหายไป.....
edit @ 26 Feb 2008 17:36:16 by 『 F. 』
edit @ 26 Feb 2008 17:38:11 by 『 F. 』